گفتم شبی به مهدی بردی دلم ز دستــم            از بس به انتظـــــارت شب تا سحر نشستــم

گفتا چه کار بهتــــــر از انتظـــــــــــار جانان             من راه وصــــل خــود را بر روی تـــــو نبستــم

گفتم دلــــم ندارد بی تــــو قــــــــرار و آرام            من عقــــده های دل را امشب دگر گسستــم

گفتا هوای نفست باشد حجـــاب وصــــلم           گر نفس را شکستی دستت رسد به دستـــم

گفتم ببخش جرمــم ای رحــــمت الهــــی            شرمنــــــــده ی تو بودم شرمنـــده تو هستــم

گفتا هـــزار نوبت از جـــــرم تو گذشتــــم              پرونـــده تو دیـــــدم چشمـــــان خـــود ببستــم

اما مبـــاش نومیــــــد از درگه امــــــــیدم               من کی دل محــــــب شرمنــــده را شکستــم

... به نام الله خالق زیبایی ها ...

امروز می آید،  دیروز می رود،  فردا از راه خواهد رسید و فردا ها هر یک در انتظار و چشم به راه مانده اند تا نوبت  آنها شود که بیایند و بروند .این رفت و آمدها آنقدر سریع است که گاهی انسان حس می کند روز ها، هفته ها، ماه ها و سال ها آمده و رفته اند اما او در جای خویش مانده و گاهی در جای خویش و حتی کمی آن طرف تر !

نسیم حیات بخش الهی می وزد غنچه هارا می شکفد، جوانه ها را می بالاند و گل ها را می پژمراند و آرام آرام گل های پژمرده را می چیند تا فرصتی تازه دهد به جوانه ها برای شکفتن، به غنچه ها برای لبخند زدن و حتی به گل های تازه برای پژمردن!

اندکی صبر کن!

اینجا توقفگاه توست بایست! بیندیش! با چشمانی باز و نه بسته از سر غرور؛ بنگر!

تو همان نو نهال دیروزی که اکنون چون سرو بالیده ای اما ای سرو سهی ، روزگار از برای من و تو همیشه بدین رنگ نخواهد بود و از پس نرمش ها و کرنش های امروزش قهری بزرگ و کوبنده خواهد بود. آری دنیا ، این مکار فریبکار برای فریفتن ما نقشه ها در سر می پروراند . می خواهم تو را از شر و مکر و حیله اش نجات دهم آیا می خواهی این راه را تجربه کنی؟؟؟

اگر می خواهی عزم سفر کن؛ برای سفر آماده شو  و دوان دوان تا فرودگاه ترک دنیا بیا.

زود باش! شتاب کن ! نکند به پرواز نرسی .

متین و استوار و محکم از پله های انابه بالا بیا، آزاد و رها بر صندلی تفکر بنشین، کمر ایمان و اراده و توکل را ببند، محکم در سر جایت بنشین به زودی تو در فراز آسمان ها خواهی بود؛ سبکبال بودن را تجربه کن!

به دور و برت نگاه کن حتما در بین همسفر هایت آشنا هم خواهی دید ، به آنان به چشم حقارت منگر چرا که شاید آنان از تو به این سفر مشتاق تر باشند و تو از این بی خبر.

انسان ها را از پنجره ببین، هر چه بالاتر می روی کوچک تر می شوند و به راستی که چقدر حقیرند و نا چیز!

خلبان وخدمه ها همه در تلاشند که جمع را به سلامت به مقصد برسانند درود و سلام خدا بر آنان باد.

همچنان منتظر بمان تا آن لحظه که اعلام کنند مسافران دنیای فانی به مقصد سرای باقی اینجا آخرت است کمربند های خود را باز کنید ملائک صف به صف و جماعتی از دوستان ویژه خداوند به استقبالتان آمده اند همه چیز برای شما مهیا ست؛ خوش باشید و این خوشی اجر صبری است که در مسیر طولانی پرواز به جان خریده اید ؛ خوش باشید!

تو که هنوز نشسته ای؟!!

برخیز! برخیز دیگر! ساکت را بسته ای؟

 توشه راه بر گرفته ای؟

شتاب کن! نکند هواپیما بپرد و تو هیچ گاه به پرواز نرسی و حسرت پریدن و آسمانی شدن همیشه بر دلت بماند.

دنیا هر روز در افق اندیشه ات ستاره ای درخشان تر از پیش  می نمایاند نکند زیبایی و درخشش تو را بفریبد و گول ظاهرش را بخوری.

دنیا پست است، حقیر است ، ناچیز است و تو با این کوچکیت در برابر بزرگی او قیمتی تر ، ارزشمند تر و برترهستی. بهای وجود گران مایه تو فقط بهشت جاودان پروردگار توست پس خود را به کمتر از آن مفروش.

خداوند دوستت دارد؛ خیلی بیشتر از آن که تو بتوانی حتی فکرش را هم بکنی و دوست دارد تنها با او سخن بگویی، حرف های دلت را در گوشش نجوا کنی، پس از دو رکعت نماز عشق در درگاهش سر بر خاک نهی و با چشمانی اشک بار و قلبی خسته و دلی بی قرار ،آرام آرام از او بگویی ، از خود بگویی و از آرمان ها و آرزوهایت ؛ و به راستی که این نزدیک ترین حالت توست به او و او به خاطر داشتن عزیزی چون تو بر فرشتگانش مباهات خواهد کرد .

لَختی دیگر بیندیش!

پروردگارت می گوید یاد غیر خویش  را در دلی که فراموشم کند جایگزین یاد خویش می سازم ؛ با دل خویش چه کرده ای؟!! وای از روزی که در دلت او را بجویی و همه را پیدا کنی اما او را نه ، و وای از روزی که صاحب خانه را از خانه اش بیرون کنی و صاحبی جز او برای دلت برگزینی.

از حاکم عادل کشور دلت اگر روزی هزار بار هم بخواهی که کشور جانت را به غیر وانگذارد باز هم کم است و بدان که هیچ حاکمی عادل تر از او نخواهی یافت.

باور کن می شود که در خانه قلب انسان کسی جز او نباشد؛ می شود ؛ و چه خلوت شکوهمندی است خلوت تو و او در خانه آرام دل؛ این را تجربه کن.

در راه او ، به خاطر او و با استعانت از او، دلت را به دار بزن. آری، دلت را میگویم دل نفسانیت را، آن دلی را که نمی خواهد حتی لحظه ای تو را آرام بگذارد می خواهد خواب را از چشمانت برباید، بیتابت کند ، بی قرارت کند  و با افکاری رنگارنگ اما پلید، تو را، لحظه هایت را و زندگیت را تباه سازد و از یاد او غافل ؛ نفست را بکش که اگر امروز تو اورا نکشی او فردا تورا خواهد کشت ؛ بر او سخت بگیر تا هر سختی بر تو آسان شود.

و بدان که خداوند در این حال تو را بیش از پیش دوست خواهد داشت و او عاشق توست چنانچه خود در آیه 4 سوره صف می فرماید :" ان الله یحب الذین یجاهدون فی سبیله صفا کانهم بنیان مرصوص" آری در راه او با نفست بجنگ همچون سدی از آهن استوار و مقاوم و این جهاد اکبر است.

پروردگارت در سوره مؤمنون می فرماید : "و به راستی مومنان رستگار شدند آنان که در نمازشان خاشع و فروتنند و آنان که از لغو و بیهوده روی بر گردانند" ؛ هر آن کس و هر چیز که تو را از یاد او غافل سازد دوست و همراه تو نیست بلکه دشمن توست.

امروز تو بر اصلاح خویش تواناتری تا فردا ؛ پس خود را بساز و پیش از آن که روز محاکمه ات در دادگاه عدل الهی فرا رسد برای آن روز مهیا شو.

و بدان:

 « زندگی با خدا و بدون هیچ کس و هیچ چیز، همه چیز است و بدون او ،با همه چیز و همه کس، هیچ.»

بلند شو!

 ای جوان اگر جوانیت را صرف ساختن خویش نکنی، پس کی می خواهی این کار را انجام دهی؟!! امروز تو از چنگال های خون آلوده دنیا دورتری تا فردا، پس فرار کن مبادا دنیا بیاید و تو راهم اسیر خود سازد. به دنیای بزگترهایت نگاه کن از صبح تا به شب به دنبال دنیا می دوند بی آنکه بدانند چه می کنند! چه طور می توانی در قیامت پاسخگوی سؤالات باشی؟! در پاسخ  به این سؤال که جوانیت را صرف چه کرده ای چه خواهی گفت؟!

هیچ گاه برای گرفتن تصمیم های بزرگ و انتخاب های حیاتی دیر نیست پس شتاب کن! شتاب کن و تا فرودگاه ترک دنیا به مقصد آخرت ، بیا  .

به امید ظهور مولا مهدی/ اللهم عجل لولیک الفرج